Do Ciebie, która stoisz na krawędzi! Do Ciebie, który czujesz, że dotychczasowe życie stało się za ciasne! Przestań wierzyć w mit, że zmiana musi boleć. Przestań karmić się przekonaniem, że aby stać się nową wersją siebie, musisz spalić za sobą wszystkie mosty i walczyć z własną przeszłością. Rozwój to nie wojna domowa – to powolny, cichy proces integracji między tym, kim byłeś, a tym, kim się stajesz.
Przeszłość nie jest Twoim wrogiem, nic co przeżyłeś, nie poszło na marne. Twoja przeszłość nie jest ciężarem, który musisz odciąć , ona jest fundamentem. Zmiana staje się lekka w chwili, gdy przestajesz walczyć z tym, co było, i zaczynasz budować na tym, co jest. Nie stajesz się „kimś innym”. Stajesz się bardziej Sobą. W tym procesie przemiany często skupiamy się na sobie, ale pamiętaj nie musisz iść przez to w samotności. Ciepły człowiek obok to najpiękniejsza forma szczęścia, jaką możemy spotkać na drodze do nowego „ja”. To ktoś, kto nie ocenia Twoich dawnych wersji, ale z ciekawością patrzy, jak rozkwitasz. Więc rozejrzyj się poszukaj go obok. Bardzo często stoi w ciszy niezauważony i czeka na naszą gotowość do zmiany. Kiedy masz przy sobie kogoś kto cię wspiera zmiana przestaje być skokiem w przepaść, a staje się wspólnym spacerem. Ta harmonia energii sprawia, że Twoja droga staje się jaśniejsza. Ciepło drugiej osoby to słońce, które pozwala Twojemu ziarnu szybciej i łagodniej wykiełkować. Twoje życie nie jest chaosem, lecz cyklem. Jeśli czujesz pragnienie zmiany, to znaczy, że Twój osobisty zegar planetarny wybił nową godzinę. Twoja Dharma Cię wzywa. Tak jak ziarno potrzebuje słońca i dobrej ziemi, tak Ty potrzebujesz akceptacji i miłości – własnej oraz tej, którą daje Ci ,,Ciepły Człowiek” obok.
Rozwój to ewolucja, nie rewolucja. Nie musisz niszczyć starego ogrodu. Ciepło to siła. Szczęście to nie tylko cel, to obecność kogoś, kto trzyma Cię za rękę, gdy stajesz się nową wersją siebie. Czas jest Twoim sprzymierzeńcem zaufaj mu. Twój nowy początek zaczyna się z lekkością więc wybierz ciekawość zamiast lęku. Zrób ten krok nie z nienawiści do tego, co było, ale z miłości do tego, co nadchodzi – i do ludzi, którzy ogrzewają Twoją drogę swoim istnieniem….
Słowo ode mnie...
Pisząc te słowa, czuję głęboką wdzięczność. W moim własnym procesie stawania się, w chwilach, gdy stare rozpadało się w pył, a nowe było jeszcze nieuchwytne, nie byłam sama. Chciałam podziękować tym wszystkim dobrym, ciepłym duszom, które miałam i nadal mam zaszczyt mieć obok siebie. To dzięki Waszej obecności, Waszemu spokojowi i wierze we mnie, moja przemiana mogła stracić swój ciężar. Pokazaliście mi, że zmiana nie musi być samotną walką, ale może być wspólnym odkrywaniem światła. Dziękuję, że jesteście moim słońcem, które pozwala mi rozkwitać w moim własnym, naturalnym tempie. To właśnie Wy jesteście najpiękniejszą formą szczęścia, jaką spotkałam na tej drodze….
Dodaj komentarz
Komentarze