Słowo „kreacja” zazwyczaj przywodzi na myśl wielkich artystów, którzy w przypływie natchnienia malują obrazy lub piszą poruszające powieści. Kojarzy się z elitarnym światem mody, luksusowymi sukniami wieczorowymi lub błyskotliwymi kampaniami reklamowymi. Tymczasem najwspanialsze, najbardziej wymagające i bezsprzecznie najważniejsze dzieło sztuki znajduje się znacznie bliżej. Jest nim Twoje własne, codzienne życie.
Przez tysiąclecia ludzkość próbowała zrozumieć, skąd bierze się otaczająca nas rzeczywistość i jak wielki wpływ mamy na swój los. Odpowiedzi na te pytania szukano w gwiazdach, mitach i nowoczesnej nauce.Starożytna astrologia wedyjska uczy, że choć rodzimy się z pewnym kosmicznym planem, to nasza wolna wola jest siłą, która nieustannie buduje przyszłość.Wielkie mitologie świata przypominają, że wszelki porządek i piękno rodzą się z pierwotnego chaosu. Współczesne teorie energetyczne, takie jak technologia Keshe, idą o krok dalej. Twierdzą one, że ludzkie myśli i emocje to potężne pola magnetyczno-grawitacyjne, które potrafią zagęszczać niewidzialną energię w namacalną materię. Wszystkie te nurty choć posługują się zupełnie innym językiem spotykają się w jednym, przełomowym punkcie. Zgodnie twierdzą, że człowiek nie jest jedynie biernym widzem w teatrze życia, ale jego głównym reżyserem. Masz w sobie ukrytą moc, aby kształtować swoją codzienność. Nie potrzebujesz do tego magii, skomplikowanych rytuałów ani tajemnej wiedzy. Potrzebujesz jedynie odwagi, by przejąć kontrolę nad sterem. Większość z nas spędza życie w trybie czystej reakcji. Kiedy szef niesprawiedliwie nas ocenia wpadamy w złość. Kiedy pogoda za oknem jest ponura automatycznie psuje nam się humor. Kiedy spotyka nas pasmo drobnych nieszczęść rozkładamy ręce, narzekając na zły los. W ten sposób oddajemy całą swoją sprawczość czynnikom zewnętrznym. Stajemy się liściem miotanym przez wiatr. Być kreatorem własnego życia to znaczy odwrócić ten proces. To głębokie zrozumienie, że to, co nosisz wewnątrz siebie, bezpośrednio projektuje się na świat zewnętrzny. Twój osobisty proces tworzenia rzeczywistości opiera się na trzech fundamentalnych narzędziach, którymi dysponujesz w każdej sekundzie: Myśli- to one są jak ziarna. To, o czym myślisz najczęściej, zasiewasz w ogrodzie swojej podświadomości.Emocje- są jak woda i słońce. To one dają myślom ładunek energetyczny i siłę, by mogły kiełkować i rosnąć. Działania - to fizyczne budowanie rzeczywistości poprzez Twoje codzienne, drobne wybory. Przejście od teorii do praktyki wymaga systematyczności. To proste, codzienne menu kreatora, które pozwala zreorganizować pracę mózgu i zacząć świadomie przyciągać to, czego naprawdę pragniemy.Większość ludzi zaczyna dzień od gwałtownego skoku na równe nogi, szybkiego łyku kawy i nerwowego sprawdzania powiadomień w telefonie. W ten sposób od samego rana karmisz umysł chaosem i stresem.Tymczasem pierwsze minuty po przebudzeniu to moment, kiedy Twój mózg pracuje w spowolnionym, niezwykle chłonnym rytmie. Zanim wstaniesz z łóżka, usiądź, weź głęboki oddech i ustal hasło przewodnie na nadchodzący dzień. Powiedz sobie w myślach: „Dzisiaj wybieram spokój. Z łatwością i opanowaniem poradzę sobie z każdym zadaniem”.W ten sposób ustawiasz swój mózg jak nawigację GPS. Zamiast błądzić w poszukiwaniu powodów do frustracji, Twój filtr uwagi zacznie podświadomie wyszukiwać sytuacje, które przyniosą Ci obiecany spokój. W ciągu doby przez naszą głowę przelatują tysiące myśli. Niestety, ogromna ich część to czarne scenariusze, krytyka samego siebie lub rozpamiętywanie dawnych urazów. Musisz zrozumieć, że to także jest akt kreacji tyle że negatywnej. Nieustannie opowiadając sobie historię o tym, jak bardzo masz ciężko, tworzysz dokładnie taką przyszłość. Bądź jak czujny strażnik we własnej głowie. Kiedy przyłapiesz się na destrukcyjnej myśli typu: „Nic mi dzisiaj nie wychodzi, wszystko bez sensu”, zareaguj natychmiast. Powiedz sobie w duchu mocne, stanowcze STOP. Przerwij ten automatyczny potok narzekania. Zmień tę myśl na neutralną i konstruktywną: „Ten moment był trudny, to prawda. Ale teraz biorę oddech i działam dalej najlepiej, jak potrafię”. Dzięki temu odcinasz dopływ hormonów stresu i nie pozwalasz, by jedno potknięcie zniszczyło cały Twój dzień. Nasz świat cierpi na syndrom ciągłego braku skupiamy się na tym, czego nie mamy: brakuje nam pieniędzy, czasu, idealnego partnera czy lepszej pracy. Zgodnie z prawem przyciągania, skupiając się na braku, generujesz jeszcze większy brak. Aby to zmienić, kup mały, elegancki notes i każdego wieczoru, tuż przed pójściem spać, zapisz w nim trzy proste rzeczy, za które jesteś autentycznie wdzięczny. Nie szukaj wielkich wydarzeń. Docenij aromat porannej kawy, szczery uśmiech kasjera w sklepie czy fakt, że masz bezpieczny, ciepły dom.W ten sposób przestawiasz swoje wewnętrzne tory. Umysł uczy się dostrzegać dobro, a człowiek, który czuje się obdarowany przez życie, naturalnie przyciąga do siebie więcej pozytywnych zdarzeń, okazji i sprzyjających ludzi. Kiedy gasisz światło i zamykasz oczy, Twoje ciało się rozluźnia, a umysł wchodzi w stan głębokiego relaksu. To idealny moment na rzucenie ziarna w podświadomość poprzez wizualizację. Zamiast analizować przed snem problemy z całego dnia, wyświetl w swojej głowie film przedstawiający Twoją przyszłość ale taką, jakiej pragniesz. Jeśli czeka Cię ważna rozmowa o pracę, zobacz oczami wyobraźni, jak pewnym krokiem wchodzisz do gabinetu, jak swobodnie rozmawiasz i jak na koniec wymieniasz z szefem serdeczny uścisk dłoni. Co najważniejsze: poczuj te emocje całym swoim ciałem. Poczuj tę ulgę, dumę i radość, jakby to wydarzyło się naprawdę. Twój mózg nie odróżnia fikcji od żywej wyobraźni. Tworząc takie wewnętrzne obrazy, budujesz głęboką pewność siebie, która zmaterializuje się w realnym świecie.
Największym błędem jest wiara w to, że głos krytyka to Twoja własna prawda. Kiedy myślisz: „Jestem do niczego”, zlewasz się z tym głosem w jedno. Kiedy usłyszysz w głowie falę krytyki, zatrzymaj się i powiedz sobie: „O, to znowu mój Wewnętrzny Krytyk przyszedł pogadać”.Nadaj mu zabawne imię (np. Zgred, Pan Maruda, Generał). Wyobraź sobie, jak wygląda. Gdy zacznie narzekać, powiedz w myślach: „Dzięki za opinię, Zgredzie, ale teraz ja decyduję”.W ten sposób przestajesz brać te myśli na poważnie. Tworzysz dystans. Ty jesteś szefem, a krytyk to tylko marudny pasażer na tylnym siedzeniu.Krytyk uwielbia wyolbrzymiać i używać słów takich jak: „zawsze”, „nigdy”, „wszyscy”. Mówi: „Zawsze wszystko psujesz”. Zamiast z nim walczyć lub płakać, użyj Złotej Zasady Kreatora odetnij emocje i zbadaj czyste fakty. Zadaj mu w duchu proste pytania:Czy to prawda, że ZAWSZE wszystko psuję? (Natychmiast przypomnisz sobie sytuacje, które poszły świetnie). Co dokładnie poszło nie tak TYM RAZEM?Czego ta sytuacja mnie uczy na przyszłość?dDzięki temu sprowadzasz wielkiego, strasznego potwora do poziomu małego problemu, który da się łatwo rozwiązić za pomocą logicznych argumentów. Wewnętrzny krytyk ma wbrew pozorom ogromną energię. Zamiast marnować ją na dołowanie Ciebie, możesz ją przekierować na coś pożytecznego. Krytyk świetnie widzi potencjalne zagrożenia.Kiedy planujesz coś nowego, a krytyk krzyczy: „To się nie uda, ośmieszysz się!”, odpowiedz mu z pozycje lidera: „Rozumiem, że się boisz. Widzę, że chcesz mnie chronić. Powiedz mi w takim razie konstruktywnie: na co muszę uważać i co mogę poprawić, żeby poszło lepiej?”.w ten sposób zmieniasz hejtera w doradcę ds. ryzyka. Zamiast paraliżować Cię strachem, krytyk pomaga Ci lepiej przygotować się do działania.
Bycie twórcą własnego losu to nie jest tania obietnica, że od teraz w Twoim życiu znikną wszelkie problemy, a świat stanie się pasmem niekończących się sukcesów. Życie bywa trudne, nieprzewidywalne i potrafi boleśnie doświadczyć. Prawdziwa moc kreatora nie polega na unikaniu burz, ale na tym, jak zachowujesz się, gdy ta burza nadchodzi. Kiedy wydarza się coś złego np. psuje się samochód, rozpada relacja lub tracisz pieniądze automatyczną reakcją jest wejście w rolę ofiary. Pojawia się wtedy pełne żalu pytanie: „Dlaczego to znowu spotkało właśnie mnie? Czemu mam takiego pecha?”. To ślepy zaułek, który paraliżuje i odbiera siły. Złota Zasada nakazuje natychmiast zatrzymać ten proces. Kiedy opadną pierwsze, silne emocje, weź głęboki oddech, zaakceptuj fakt, na który nie masz już wpływu, i zadaj sobie dojrzałe pytanie:„Stało się. Tego już nie cofnę. Co MOGĘ teraz z tym zrobić i czego ta sytuacja mnie uczy?” To jedno zdanie ma kolosalną moc. Przeprogramowuje Twój umysł z trybu rozpaczy na tryb szukania rozwiązań. Przestajesz kłócić się z faktami. Jeśli rozlejesz mleko, krzyczenie na nie nie sprawi, że wróci do szklanki. Ofiara będzie płakać nad plamą; kreator bierze ścierkę, wyciera podłogę i zastanawia się, jak stawiać szklankę bezpieczniej następnym razem. Ta prosta zmiana perspektywy natychmiast przywraca Ci kontrolę nad sytuacją. Kreowanie własnego życia to pasjonująca podróż, która trwa przez całe życie. Nie oczekuj od siebie perfekcji od pierwszego dnia. Twój wewnętrzny krytyk będzie się buntował, stary „autopilot” będzie próbował wyrwać Ci kierownicę z rąk, a negatywne myśli wciąż będą próbowały wkraść się do Twojej głowy. To zupełnie naturalny proces oduczania się starych, wieloletnich nawyków.Bądź dla siebie wyrozumiały i cierpliwy. Traktuj każdy poranek jak czystą, nietkniętą kartkę papieru, na której możesz napisać zupełnie nową opowieść. Jesteś jednocześnie pędzlem, płótnem i artystą. Przestań czekać, aż ktoś inny namaluje Twój świat chwyć za narzędzia i zacznij tworzyć rzeczywistość w takich barwach, o jakich zawsze marzyłeś......
Dodaj komentarz
Komentarze